Byłam znakomitym wojownikiem w armii wampirów.
Szafarką śmierci.
Dobrze mi szło.
Ale zostałam zdradzona.
Viktor, nasz przywódca i najpotężniejszy z wampirów,
nie był naszym wybawcą, jak mi to wmówił.
Nagle sprzymierzeńcy stali się wrogami.
Starszyzna wampirów, której niegdyś strzegłam, teraz chciała mnie zabić.
I wtedy spotkałam Michaela Corvina.
Michael nie był ani wampirem, ani Lykanem - stał się hybrydą obydwu.
Wzięliśmy odwet i zabiliśmy Starszyznę.
Ale wtedy wszystko się zmieniło.
Gdy mnie schwytano, nie wiedziałam, że jestem w ciąży z Michaelem.
Eve, nasza córka, pierwsza czystej krwi hybryda,
której krew mogła zakończyć wojnę,
stała się ważnym celem zarówno dla Lykanów, jak i wampirów.
Mogłam jedynie ukryć ją przed światem i odsunąć od siebie,
żebym nie naprowadziła ich na jej ślad.
Byłam znakomitym wojownikiem w armii wampirów.
Mogłam jedynie ukryć ją przed światem,
żebym nie naprowadziła ich na jej ślad.
UNDERWORLD WOJNY KRWI
Za długo już żyję.
Kolejny księżyc w nowiu jak tysiące poprzednich,
a ja już nie chcę go oglądać.
Nic nie mam.
Moje zgromadzenie...
moja córka,
- moja miłość - wszystko stracone. - Odciąć jej drogę!
I wkrótce zapewne
stracę też życie.
- To Selene. - Ścigają mnie
i wampiry, i Lykanie.
Jestem wyrzutkiem, odszczepieńcem.
- Rozwalić ją. - Pamiętajcie: ona ma przeżyć.
Strzelać!
No dalej! Strzelać!
Wyjątkowo trudno się ciebie śledzi.
Nie potrzebuję cię.
Ale dziękuję.
Znalazłaś Michaela?
- Przestań mnie śledzić. - Nie śledzę cię.
Szukam Eve.
Nigdy nie pomogę ci znaleźć mojej córki.
Posłuchaj mnie, Selene. Lykanie znów szykują się do ataku.
Są zorganizowani. Mają nowego przywódcę
- Mariusa. - Skończyłam z wojną.
Wojna nie skończyła z tobą.
Mogli cię zabić,
ale ewidentnie mają za zadanie cię porwać.
Krew twojej córki będzie nagrodą...
jeśli ją znajdą, jej krew
- da Mariusowi nieograniczoną moc. - Zatem nikt nie powinien jej znaleźć.
Chcę, żebyś dostarczył wiadomość.
Chrząknij, jeśli rozumiesz.
Powiedz Mariusowi,
że nie wyciągnie ze mnie
informacji o córce.
Nie wiem i nie chcę wiedzieć, gdzie ona jest.
Marius cię odnajdzie.
Rozumiesz, co masz mu przekazać?
Co to jest?
Widziałaś już coś takiego?
Nie,
ale trzeba to wyciągnąć.
Chodźmy.
Bravo 1, nadjeżdża wóz.
- Droga wolna. - Zamknąć bramy.
DOSTĘP DO BRAMY DZIEDZINIEC
Sprawdzamy teren.
To zaszczyt powitać cię w domu, panie.
Semira czeka w swojej komnacie.
Semira?
A gdzie jest Cassius?
Cała rada powita cię, panie,
lecz Semira prosi o słowo na osobności.
A ty jak się zwiesz?
Varga, panie.
Spróbuję to zapamiętać.
I postąpić właściwie w tych tragicznych...
Zostaw nas.
Mój drogi Thomasie. Minęło...
- ile czasu? - Dziesiątki lat.
Gratuluję.
Jak mniemam, zasiadasz w radzie.
To mój powód do dumy.
Szkoda, że nie powracasz w radośniejszych okolicznościach.
Zachodnie Zgromadzenie zostało do cna zniszczone.
To prawda.
To szczęście, że ocalałeś.
Wielu to się nie udało.
Za dużo naszych zginęło.
Po Zgromadzeniu w Budapeszcie zostały tylko te urny.
Przyjmij moje kondolencje.
Przegrywamy wojnę, Thomasie.
Jeśli nie dokonamy zmian, nasz gatunek wymrze w ciągu pięciu lat.
Czy Cassius też tak uważa?
Lykanie wzmocnili szeregi i mają zamiar nas zniszczyć.
Tu jesteś bezpieczna. Wschodnie Zgromadzenie to forteca.
Już nie jesteśmy tacy jak kiedyś.
Brakuje nam szafarzy śmierci.
Masz wielu nowych kadetów.
To rekruci, niegotowi do walki. Za mało ich,
by odeprzeć wzmożony atak Lykanów.
Lykanie nigdy nie przypuścili ataku na wielką skalę.
Szczególnie - skoordynowanego.
Nie mieli Mariusa.
Z bólem muszę to przyznać, ale po raz pierwszy w życiu
boję się o naszą przyszłość.
Jaki więc masz plan?
Semiro, ty zawsze masz plan.
Przecież tę scenkę odgrywasz w jakimś celu.
Nie czytam w twoich myślach.
Bądź tak miła
i zdradź staremu wampirowi, po co go tu zaproszono.
Selene.
Musimy iść dalej.
Są bliższe kryjówki niż ta.
Mówiłem ci, że je zniszczyli.
Wszystko się zmieniło. Chodź.
Podpisałaś na nią wyrok śmierci.
Oczywiście. Gardzę nią.
Zabiła Viktora. Byłam jego Regentką.
Póki nie spotkał Selene.
Chcesz, żeby wytropiła Mariusa?
Żeby wyszkoliła rekrutów
i żeby 100 szafarzy śmierci tropiło Mariusa.
Wątpię, żeby się zgodziła.
Ona myśli jedynie o swojej córce.
O hybrydzie Eve.
Biedaczka jest w połowie Lykanem.
My, wampiry, gardzimy Lykanami,
ale te nie boją się rozwijać.
Nas natomiast blokuje 1500 lat
tej cholernej bzdury o czystości gatunku.
Jak na ironię, zapewne to Selene
- ma z nas najczystszą krew. - A więc to prawda,
że płynie w niej krew Corvinusa?
Jest wyjątkowa.
Wskrzesiła mi syna.
- Dzięki jej krwi ożyło jego serce. - Niemożliwe.
Byłem tego świadkiem. Ocaliła życie mojego syna.
Viktor i Amelia
obok siebie na wieczność.
Pamiętam, że Amelia była ci bardzo droga.
- Musisz być moim sprzymierzeńcem. - Selene nie zechce ryzykować,
chyba że dostanie zaproszenie od rady.
Nie mogłabym ich o to prosić.
Cassius strzeże dawnego porządku.
Ledwo godzi się z tym, że ja zasiadam w radzie.
Ale czasy są okropne, Thomasie.
I dlatego musisz przekonać radę, aby ją zaprosiła.
Dziś tu przybędą.
Nadchodzi świt. Zostało 60 sekund do wschodu słońca.
Marius, przybyli wodzowie watah,
czekają w sali dowodzenia.
Na pewno umieją zajadle walczyć.
- Zajmę się nimi. Dziękuję. - Dobrze.
No to już.
Chodźcie tu! Posłuchajcie.
Uderzymy z dwóch stron.
Z tej i z tej.
- I wykurzymy ich. - Zablokować ich?
To twój plan? To nic nie da.
- Wściekł się. - Zamknij się!
Dość!
- Jesteś niewolnikiem? - Nie.
Więc się tak nie zachowuj.
Spójrzcie na tę mapę.
Widzicie,
jak Lykanie walczą o skrawki?
Powiem wam, co ja widzę.
Volhynia.
Nordgau. Thuringia.
Miejsca zwycięstw Lykanów.
Widzę zabite wampiry
i całe regiony zniszczone,
ale kłócąc się, daleko nie zajdziemy.
Nie możemy spocząć,
póki nie zniszczymy ich ostatniego przybytku.
W grupie nasza siła.
A kiedy zdobędziemy krew tej młodej hybrydy,
będziemy niezwyciężeni.
Gregor.
Wróciłeś sam.
- Zaskoczyli nas. - Gdzie jest Selene?
- Darowała mi życie. - Dlaczego?
Mam ci przekazać wiadomość.
Że jej córka zniknęła na zawsze
i nigdy jej nie znajdziesz,
bo nawet Selene nie wie, gdzie ją ukryto.
Wierzysz jej?
Wstrzeliłem jej towarzyszowi lokalizator.
A więc...
na coś się jednak przydajesz.
Nie ruszaj się.
- Co to jest? - Rodzaj pocisku.
Przewierca się szybciej, niż twoje ciało się goi.
Jest samobieżny.
O to mi właśnie chodziło. Lykanie mają zaawansowaną wiedzę.
Nie wiem, czy zdążę to wyciągnąć.
Mogłabyś chociaż dodać mi otuchy.
Spróbuję cię nie zabić.
To musi mi wystarczyć.
Komu mamy udzielić schronienia i amnestii?
- Selene, szafarce śmierci. - Tej, która zabiła Viktora?
Nie musisz mi przypominać, co zrobiła.
Wstydź się, panie.
Nie chcę słyszeć jej imienia.
Podzielam twoje oburzenie.
Co cię opętało?
Jeśli nie zadziałamy,
za dwa tygodnie wróg stanie u naszych bram.
I dokładnie tam pozostanie.
Lykanie nie śmią zaatakować naszego zgromadzenia.
Nasze siły rozerwą ich na strzępy.
Zwykłą watahę Lykanów może by rozerwały,
lecz Marius zebrał potężniejszą armię...
To duża przesada.
Potrzebujecie Selene.
Jej waleczności, zdolności przywódczych, znajomości Lykanów.
Jej umiejętności bojowe są niezrównane.
Skuteczniejszej szafarki śmierci nie mieliśmy.
Zabiła jednego ze swoich.
Najpotężniejszego i najbardziej szanowanego ze Starszyzny,
a zarazem swego opiekuna, który kochał ją jak własną córkę.
Nie można jej zaufać.
Została osądzona.
Może też się zrehabilitować.
Z przykrością muszę przyznać Thomasowi rację.
Nikt nie sprawdził się w boju tak jak ona.
Byłaby nieoceniona w naszej walce z Mariusem,
a może nawet jej udział zapewniłby nam zwycięstwo.
Jeśli można ją odnaleźć
i pojawi się w naszym zacnym gronie,
to ty, Semiro, będziesz odpowiedzialna
- za nadzór nad nią. - Oczywiście.
Intruz. Intruz. Intruz.
Kto was przysłał?
Rzuć broń.
Jak nas znaleźliście?
Pozostało tylko kilka kryjówek.
Lykanie dość nam to ułatwili.
Przysłała mnie po ciebie rada Wschodniego Zgromadzenia.
- Na proces? - Nie.
- Dla twojego i naszego bezpieczeństwa. - Nie myśl, że w to uwierzę.
Podpisali na mnie wyrok śmierci.
- Czasy się zmieniają. - Wampiry nie.
To od twego ojca.
Prawdziwy?
To jego pieczęć, pismo.
Rada ułaskawiła cię i zapewnia nam bezpieczeństwo.
- Dlaczego? - Przez Mariusa.
Rada prosi uniżenie,
abyś nas wyszkoliła. Musimy pokonać jego i jego armię.
Sygnał dochodzi stąd.
Rozumiem twoją niechęć,
ale jako goście rady będziemy chronieni prawem.
Mój ojciec nie kłamie i nie żywi urazy.
- On też nie przepadał za Viktorem. - Intruz.
Lykanie.
- Musimy uciekać. - Przyjmij propozycję rady.
- Dla Eve. - Eve tego nie chce.
Chcesz ją chronić. Zabijając Mariusa,
zlikwidujemy największe jej zagrożenie.
Teraz.
Marius.
Właśnie nam uciekli.
Nie chcę już nigdy słyszeć słowa "właśnie".
Albo ją mamy, albo nie mamy nic.
Rozumiesz?
- Rozumiesz? - Tak.
Tango-Charlie nadjeżdża.
Droga wolna.
Teren zabezpieczony.
- Miło cię powitać. - Czyżby?
Nasze środki i broń są do twojej dyspozycji,
abyś mogła wyszkolić tych rekrutów na szafarzy śmierci.
Varga będzie twoim asystentem.
Zna nasze atuty i słabości.
Jest też najskuteczniejszym zabójcą Lykanów: ma ich 40 na koncie.
- To zaszczyt. - Witaj, Davidzie.
- Dziękuję. - Przybycie gości uczcimy
małym przyjęciem w Ogrodzie Zimowym.
Nie trzeba było.
Bzdura. Trzeba zawsze oddawać się przyjemnościom.
W czasie wojny
nasze zgromadzenie potrzebuje też chwili oddechu.
Przybycie Thomasa, Davida i Selene
to wystarczający powód do radości.
Za nas wszystkich.
Dziękuję, że udzieliłaś nam schronienia.
Cała przyjemność po mojej stronie.
Czy to prawda, że jej krew przywróciła ci życie?
Tak.
Wszystko jej zawdzięczam.
Jeśli pozwolisz, mój ojciec prosi mnie o radę.
Thomas zawsze był nudziarzem.
Semira najwyraźniej się tobą interesuje.
Ja tego nie odwzajemniam.
Potrzebujemy jej ochrony.
Raczej to ja potrzebuję ochrony przed nią.
Bitwa pod The Peste.
Myśleliśmy, że zakończymy nią wojnę,
ale ta trwa dalej.
Liczę, że właściwie odbierasz moje ułaskawienie Selene.
Jesteś jej to winny
po wydaniu jej córki Lykanom.
Dużo straciłem w czasie tej wojny.
Wciąż dręczy mnie pamięć o tych, których zawiodłem.
Zatem musisz mi pomóc ją chronić.
Straciła więcej, niż możemy sobie wyobrazić.
I wiele dla mnie znaczy.
Marius gdzieś tam jest,
cuchnący psią bezczelnością, knujący, jak zadać nam klęskę.
Nie potrzebujemy Selene, by go zniszczyć.
Jestem więcej niż kompetentny.
Nie, zaledwie się nadajesz.
Na szczęście nie musimy polegać na twoich umiejętnościach.
To, mój słodki...
lecz bez wyobraźni, kochanku,
leży w zakresie moich kompetencji.
- Myślę, że... - Nie myśl,
bo ci to zaszkodzi.
Są inne sposoby, żebyś mógł dowieść swego oddania.
Kawałek po kawałeczku
układanka się ułoży.
Nie celujcie w Lykanów, przewidujcie ich ruchy.
Lykanie są najbardziej bezbronni w wilczej postaci.
- Co takiego? - Bez sensu.
Nie mogą wtedy używać broni
i myślą bardziej prymitywnie,
kierują się jedynie żądzą krwi.
- Ilu z nich zabiłaś? - Nie prowadzę rejestru.
Zwiększam prędkość Lykanów o 20%.
Kontynuuj, proszę.
Tereny Wschodniego Zgromadzenia są dobrze zabezpieczone.
Bezpośredni atak wywoła blokadę.
Twierdza będzie nie do zdobycia.
Nawet jeśli się tam wedrzemy, nie tracąc 90% wojsk,
to oni mają drogi odwrotu...
To jest gotowe?
Tak.
Gdy zdobędziemy krew hybrydy,
zaatakujemy Wschodnie Zgromadzenie.
Znajdźcie Selene, a dotrzemy do jej córki.
Mój wynalazek.
Szafarz śmierci musi umieć walczyć
w ograniczonej przestrzeni.
A jednak czegoś tu brak: elementu nieprzewidywalności.
A może dasz moim uczniom,
czy też raczej twoim, lekcję jak zaskoczyć wroga.
To byłby nie tylko zaszczyt, lecz także cenna nauka.
- Ja nie... - Proszę.
Wystarczy.
Podejdźcie tu. Nauczymy was,
czym należy się wykazać, walcząc przeciw Lykanom.
Podczas tej lekcji nasz szacowny gość Selene
będzie szafarką śmierci, dzielnie broniącą naszej fortecy.
Ja będę złym Lykanem,
który będzie chciał ją zniszczyć.
Panie przodem.
Imponujące.
No chodź.
Dalej.
Dzisiejsza lekcja:
nie wierz, że wróg będzie walczył honorowo.
Lykanie nie mają honoru.
Nie ruszajcie się.
To wilcza jagoda.
Wnika w komórki wampira, zazwyczaj uśmierca.
Ale u kogoś o sile Selene wywołuje jedynie ból
i paraliż.
Zabiję cię.
Pociski ultrafioletowe.
Myślałaś, że wybaczę ci, że zabiłaś Viktora?
Varga, wykonaj rozkaz.
Varga.
Nie musisz szkolić szafarzy śmierci.
Do tego służy mi Varga.
Żeby dowodzić tym Zgromadzeniem
i zakończyć marsz Lykanów, potrzebuję jedynie twojej krwi.
Co z ciałami?
Włącz alarm.
Niech rada ich znajdzie.
Ostateczny dowód okrucieństw, jakich dokonała Selene.
Zdradzono nas.
Musimy znaleźć Selene.
- Zakaz wstępu. Na rozkaz Semiry. - Zejdź z drogi.
Davidzie.
Chodź.
Dojdziemy tam inną drogą.
Amelia stworzyła te przejścia wieki temu.
Dokąd to prowadzi?
Do prywatnych komnat, również do pokojów Semiry.
Co jej zrobili, do diabła?
Machina sanguinem exhauri.
Upuszczanie krwi.
Semira chce przejąć najcenniejszy atut Selene.
- To ją zabije. - Ostatecznie tak,
lecz będą to powolne męczarnie.
Patrz.
To rozszerza tętnice do granic.
Jeśli nie będziemy ostrożni, wyrządzimy jej krzywdę.
Ostrożnie.
To należy do niej?
Tak.
Selene używa tylko tej broni.
Znana zdrajczyni w naszych murach.
Tego się spodziewałem,
a ty zapewniałaś mnie, że do tego nie dopuścisz.
Twoje dłonie są splamione ich krwią.
- Zrobiłam... - Nie odzywaj się.
Nie będzie litości.
Macie ją znaleźć choćby na krańcu świata.
Tak będzie.
Pojmać ją żywcem.
Zrozumiano?
Doskonale.
- Kończy nam się czas. - Zabierz ją.
Udaj się daleko na północ.
Do Var Dohr.
Nie.
Ojciec i syn, obaj zdrajcy.
Zabierz Selene.
A ja się nimi zajmę.
Szybko.
Ruszaj! Już!
Nie!
Nadchodzi świt. 60 sekund do wschodu słońca.
Śmiało. Słońce spali cię na popiół,
a tu umrzesz z honorem.
Światło dnia im nie szkodzi.
Posil się. Straciłaś zbyt dużo krwi.
Ponieważ pomógł twojemu dziecku.
Mój syn nie żyje.
Davidzie.
Zabierz ją
daleko na północ. Do Var Dohr.
Ruszaj! Już!
Dziękuję.
Bardzo mi przykro, że straciłeś ojca.
Walczył bardzo dzielnie.
Dziwnie jest stracić kogoś, kogo się ledwo znało.
Czuję to samo myśląc o mojej matce.
Prawie jej nie pamiętam.
Tak jak ja Eve.
Nie chciałam jej.
Nie znałam jej.
A teraz ją straciłam.
Dlaczego powtarzasz, że ją straciłaś?
Kazała mi obiecać, że nigdy nie będę jej szukać,
że zapomnę, że miałam córkę.
I miała rację.
Nic dobrego nie spotkało tych, których kochałam.
Jesteś moją rodziną i tylko ty mi pozostałaś.
W takim razie naprawdę masz kłopot.
Musisz odpocząć.
Selene sprzymierzyła się z Lykanami.
Thomas i David byli w to zamieszani.
Chodzili w świetle dnia. To już świadczy o ich zmowie z Lykanami.
Należy wymazać Selene z kart naszej historii.
Alexia.
- Pomścimy poległych. - Dopilnuj tego.
- Ile wilczych jagód użyłeś? - Pomyślałem, że...
Co mówiliśmy o twoim myśleniu?
Trucizna się rozejdzie.
Potrzebuję tej krwi nieskażonej i to teraz.
Nie przyspieszymy tego.
To musi się odbyć w swoim tempie.
Uciekli samochodem,
ale nie mamy wskazówek, dokąd.
Przeszukajcie całe miasto.
Pociąg na peronie czwartym kończy bieg.
Na północ.
Będę miała więcej mocy
niż Cassius,
niż każdy wampir w tym Zgromadzeniu.
- Co wiadomo? - Jadą na północ.
- Oczywiście. - Pani?
Tylko to Zgromadzenie
może dać im schronienie. Var Dohr, północna forteca.
To legendarne miejsce.
Za dużo powiedziane.
Jest to zimny, okropny bastion pełen żałosnych, miłujących pokój tchórzy.
Pani, mówisz o tym tak, jakbyś tam była.
A gdzie mogłam przebywać, gdy Viktor tracił lata na Selene?
Przygotuj się.
To długa podróż i musisz odbyć ją sama.
Muszę być pewna, że zdrajczyni tam jest,
zanim wyślę na nią oddział szafarzy śmierci.
Musisz być ostrożniejsza.
A ty delikatniejszy.
- Znalazłaś Selene? - Tak.
Jedzie na północ.
Zaryzykuję wszystko dla tej sprawy,
- dla ciebie, dla nas. - Wiem, kochana.
Semira coraz bardziej szaleje na punkcie władzy.
Trzeba ją powstrzymać...
Coraz bardziej się boję, co zrobi, jeśli dowie się o nas.
Bez krwi hybrydy nie mogę zaatakować Wschodniego Zgromadzenia.
Jest zbyt silne, nawet jak na moją hordę.
Selene...
jest kluczem do przyszłości zarówno Lykanów, jak i wampirów.
Będziesz ją miał.
Var Dohr jest za tymi górami.
Gdzie są wszyscy?
Obserwują nas.
Szukamy tu schronienia,
a nie zwady.
Zatem przybyliście we właściwe miejsce.
Mam na imię Lena.
Idźcie za mną.
Co to było?
Jakaś sztuczka.
Ty zapewne jesteś Selene.
Wielka szafarka śmierci ma pokojowe zamiary?
- Tak. - A on?
To David, syn Thomasa.
Którego nie widziałem już wiele lat.
Wybaczcie to zainteresowanie.
Do naszego Zgromadzenia nie przybywa wielu gości.
Postępujemy tak, jak chcemy,
- a nie jak pragną inni. - A co z Lykanami?
Jesteśmy za daleko, by przyciągać ich uwagę,
a poza tym nasz klimat jest przeszkodą dla ciepłokrwistych.
To zgromadzenie nie istniałoby,
- gdyby nie twoja matka. - Znałeś moją matkę?
Wszystkie wampiry ją znają.
Matka była nisko urodzona. Umarła dając mi życie.
To kłamstwo miało zapewnić bezpieczeństwo twojemu rodowi.
- Ona żyje? - Nie.
Jej śmierć była okrutnym ciosem dla naszej rasy.
Uroczystości pogrzebowe trwały miesiąc.
Taką cześć oddaje się wysoko urodzonym.
- Wielkim Nestorom. - Tak.
- Amelia. - Tak.
Jak mogłem nie wiedzieć, że Wielka Nestorka
jest moją matką?
Mam coś dla ciebie.
Największe dzieło twego ojca, pokryte srebrem.
Lykanie będą się cofać na sam jego widok.
- Piękny. - Thomas wiedział,
że kiedyś będziesz miał wrogów po dwóch stronach
i miał rację.
Jesteś prawowitym dziedzicem Wschodniego Zgromadzenia.
Twoi rodzice przez wiele miesięcy
chronili się w tych murach.
Viktor nabrał podejrzeń.
Twój ojciec zdążył wywieźć cię stąd,
zanim Semira przybyła tu z wojskiem.
A moja matka?
Wróciła do Wschodniego Zgromadzenia.
Byłeś jej światłem...
Nie rób z niej męczenniczki.
Wolę usłyszeć uczciwą ocenę jej decyzji.
Porzuciła jedynego syna dla dobra swej ukochanej rady.
- Zabierz to. - Davidzie.
Davidzie!
Amelia prosiła, żebym dał mu to.
Jak mogę ci pomóc?
Nijak. Chcę zostać sam.
Znam to uczucie.
Dlaczego ojciec nie mówił nic o matce?
Wiem, że twój ojciec
bardzo bał się ciebie stracić.
Przekleństwem każdego rodzica jest zawieść swoje dziecko.
- Ty walczyłaś o swoją córkę. - I przegrałam.
Jesteś czystej krwi dziedzicem. Twoja matka była Nestorką.
Rodzice mieli powód, by cię chronić.
Zrobili to, byś kiedyś został przywódcą.
Matka zostawiła ci prezent.
To miłe, ale nie noszę biżuterii.
Sam pierścień nie jest prezentem.
On zawiera prezent. Miłość twojej matki,
kroplę jej krwi.
Oby pomógł ci podjąć decyzję.
Przybywasz w samą porę.
- Podejdź tu. - Co to jest?
- Välissä, miejsce przejścia. - Ona nie żyje?
Nie.
Ona...
przechodzi.
Przyjęła truciznę.
Dzięki niej odwiedzi Świat Świętości.
Kiedy powróci, zobaczy ten świat nowymi oczami.
Nie rozumiem, co to jest.
Od dawna wiadomo, że jest coś więcej niż ten świat.
Kiedy mój ojciec przyprowadził mnie tu,
czułam się jak ty teraz,
ale od tamtej pory wiele razy odwiedzałam Świat Świętości.
Moje oczy widzą dużo więcej niż na powierzchni.
- Widzę też dużo w tobie. - Na przykład co?
Widzę, że kochałaś Lykana,
- zabiłaś nestora wampirów i urodziłaś... - Przestań.
Widzę, że straciłaś córkę
i że przysparza ci to wiele bólu,
który skrywasz w głębi serca.
To niezwykłe dziecko.
Z jej powodu będzie wiele bitew,
wiele przegranych.
- Co jeszcze widzisz? - Ciemność,
która obejmie nas wszystkich.
Jeśli chcesz, żeby była bezpieczna,
musisz pójść dużo dalej niż inni wojownicy.
Widziałam tyle wojen,
tyle śmierci.
Nie zniosę więcej.
Spokój, który poczujesz, jest prawdziwy.
Wchodzi w skórę, koi duszę.
Opowiedz o Świecie Świętości.
Drogą dojścia jest woda.
Amelio!
Naszemu synowi nadaję imię David.
David.
Pewnego dnia zrozumiesz.
Wybacz mi.
Lykanie! Ogłosić alarm!
Zamknąć bramy!
Jazda!
Właśnie gdy mówiłam o pokoju, dosięgła cię tu wojna.
Chrońcie się.
Muszę znaleźć Davida.
- Uciekajmy stąd. - To my ich tu ściągnęliśmy.
Ci ludzie nie mogą zginąć.
Uciekaj!
Tędy.
Idźcie z tej strony.
Tam jest.
Ty pasożycie.
No zrób to.
Marius.
Nareszcie.
Po prawej!
Spodziewałem się po tobie czegoś więcej.
Powiedz, gdzie jest twoja córka.
Nie wiem.
Selene... Chcę tylko jej krwi.
Tylko ona może zakończyć tę wojnę.
Daję ci moje słowo, że nie straci życia.
Czym jesteś?
Powiedz mu, gdzie ona jest,
a ta rzeź zakończy się na zawsze.
Nie wiem.
Kłamiesz.
Odeszli.
Michael.
- Uwolniłam cię. - Patrz w oczy.
Wiesz, kim jestem?
- Moją córką. - Nie chcę cię.
Nie szukaj mnie.
Mówi prawdę.
Ona nic nie wie.
Mój czas dobiegł końca.
Wycofują się.
Kończy mi się czas.
Musimy uderzyć we Wschodnią Fortecę.
Wiesz, co masz zrobić.
Drogą dojścia jest woda.
Selene.
Chwal dzień,
kiedy się kończy.
Chwal lód,
kiedy trzyma.
Chwal miecz,
kiedy zabija.
Chwal życie,
które przeżyłaś.
Nadszedł czas.
Władza...
tak pociągająca w swojej prostocie.
Albo masz wszystko, albo nie masz nic.
Jakie to fascynujące.
Drogą dojścia jest woda.
Powinieneś zostać tu, Davidzie.
Tu może być twój dom.
Marius zmierza na wschód.
Już nic go nie powstrzyma,
a mój ród jest otoczony ze wszystkich stron.
Jak miałbym tu zostać i żyć,
- kiedy oni będą ginąć? - Potrzebują wodza.
Brama zabezpieczona. Obchód terenu.
Tęskniłeś za mną?
- Brama wschodnia - czysto. - Zachodnia - czysto.
Sprawdzamy teren.
ZABEZPIECZENIA WYŁĄCZONE
Zgoda na wejście.
Jakie wieści przynosisz?
Była rzeź.
Lykanie zaatakowali fortecę Var Dohr.
Lykanie na północy.
Zaatakowali z zaskoczenia.
- Zginęły dziesiątki wampirów. - Czy Selene była wśród nich?
Nie żyje. Zginęła z rąk Mariusa.
Selene zawsze ściąga kłopoty.
- A co z Davidem? - Nie wiem.
Żałuję tylko, że nie przybyłam wcześniej, żeby pomóc.
Wystarczająco pomogłaś.
Zrobiłaś dokładnie to, czego chciałam, a nawet więcej.
Wiedza daje władzę,
a ja gromadzę ją z pasją.
Dziękuję, że doprowadziłaś Mariusa do Północnej Fortecy.
Twój lykański kochanek
na pewno się cieszy ze swojego chwilowego sukcesu.
Myślałaś, że nie wiem.
Głupia dziewczyna.
Nadchodzi świt. 60 sekund do wschodu słońca.
Lykanie zniszczyli całe zgromadzenie.
Kryjąc się, tylko działamy na ich korzyść.
Nie możemy zaatakować Mariusa.
Mamy więc się tu czaić i pozwolić,
- by zabijał nas po kolei? - Wstrzymaj się od komentarzy.
To Zgromadzenie przetrwało 15 wieków
- i przetrwa 15 następnych. - Liczyłam, że pokażecie siłę,
chociaż zadowoliłyby mnie też umiejętności.
Byłam w błędzie.
Co to ma znaczyć?
Jeśli ta rada jest zbyt słaba, by działać,
to ja mam obowiązek to zrobić.
Zwalniam was z obowiązków członków rady ze skutkiem natychmiastowym.
Zdrajca powraca.
Głupcem jesteś, że tu się pokazujesz.
Zapłacisz za to, co zrobiłaś, Semiro.
Marius nadciąga tu ze swoją armią.
- Przybyłem, by ocalić mój ród. - Twój?
Zabij go. Zabij go.
Masz ambicje, by strzec rodu,
a jednak dla władzy zabijasz swoich.
Koniec z tym.
Jestem David, syn wielkiej Nestorki Amelii,
prawowity następca przywódcy tego Zgromadzenia.
Amelia nie miała syna.
Przewidziała,
że będę musiał dochodzić swoich praw.
Dla rady.
Amelia.
Mówi prawdę.
David jest ostatnim potomkiem czystej krwi.
Nieistotne. Jesteśmy liczniejsi i mamy więcej broni.
Varga, dostałeś rozkaz. Zabij go.
- Powiedziałam: "Zabij go". - Nie.
Przysięgałeś mi służyć.
Nie. Służyć wodzowi tej fortecy.
- Bezpieczeństwo zagrożone. - Lykanie! Są tutaj.
Zamknąć ją. Potem rada weźmie ją pod sąd.
- No i ma tę swoją przeklętą wojnę. - Varga, mogę ci jeszcze wybaczyć.
Zakneblować ją.
Przestawić wóz.
Bądźcie uważni!
Ruszamy!
Trzymać pozycje.
- Na schodach! - Strzelajcie!
Wycofujemy się!
Za balustradą!
Zabić ich!
- Dalej! - Naprzód!
Dalej!
Gotowi, cel!
Ognia!
Kryć się przed światłem!
Uciekać!
Jazda!
Strzelać!
Niemożliwe.
Byłaś martwa.
Ale tu jestem.
Ściągnęłam posiłki.
Są zbyt liczni.
Już raz cię zabiłem.
Marius!
- Marius. - Proszę.
Szkoda, że twój ojciec tego nie dożył.
Jego marzenia, że zostaniesz wodzem,
doprowadziły do twojej zguby.
Chybiłeś.
To działa.
Jestem jednym z was.
Nie.
Zabiłeś Michaela.
Tyle po nim zostało.
Tylko ty mi pozostałaś.
Nie wiesz, kim jestem?
Wasz wódz nie żyje.
Zabierzcie rannych i odejdźcie stąd.
Jazda stąd!
Naszą największą bitwę stoczyliśmy w najczarniejszej godzinie.
Po stuleciach wojen między wampirami i Lykanami
w końcu może nastać pokój.
Teraz musimy opatrzyć rannych,
oddać cześć poległym.
Nasze dwa ostatnie zgromadzenia muszą znaleźć siłę,
by się odrodzić z popiołów.
W mojej podróży zatoczyłam krąg.
Byłam wyrzutkiem, teraz jestem jedną z trzech Starszych.
Prześladowana dostąpiła najwyższego zaszczytu.
Żyję już 1000 lat.
Mogę przeżyć jeszcze 1000
albo jutro umrzeć.
Lecz nie boję się śmierci,
bo już jej doświadczyłam.
Odrodziłam się
i moje oczy otworzyły się na Świat Świętości
i na obietnicę tego, co przed nami.
Nie ma początku.
Nie ma końca.
Jest tylko przejście.
UNDERWORLD WOJNY KRWI
Tłumaczenie napisów: Agata Deka